وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » . و در تخريج سيوطى و هيثمى در ذيلش وارد است كه فرمود : انا حرب لمن حاربتم انا سلم لمن سالمتم . ابو الحمراء گويد : « من چهل روز هنگام صبح شاهد بودم كه رسول خدا مىآمد پشت در خانهء على و فاطمه و دو بازوى در را مىگرفت و مىفرمود : درود خدا بر شما اهل بيت و رحمت خدا بر شما ، نماز ! خدا شما را رحمت كند . و سپس آيه تطهير را در شأن آنها قرائت مىنمود ، و مىفرمود : من جنگ دارم با كسى كه شما با او جنگ داريد و سلامتم با كسى كه شما با او سلامتيد » . و سيوطى گويد كه طبرانى تخريج كرده از ابو الحمراء قال : رأيت رسول - اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم يأتى باب علىّ و فاطمة ستّة أشهر فيقول : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » « 1 » . ابو الحمراء مىگويد : « من ديدم كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم شش ماه مىآمد در خانهء على و فاطمه و مىفرمود : خداوند اراده فرمود شما خاندان اهل بيت را از هر گونه آلايش پاك و پاكيزه گرداند » . و سيوطى گويد : و اخرج ابن جرير و ابن مردويه عن ابى الحمراء قال : حفظت من رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم ثمانية اشهر بالمدينة ، ليس مرّة يخرج الى صلاة الغداة الّا اتى الى باب علىّ - رضى اللّه عنه - فوضع يده على جنبتى الباب ثمّ قال : الصّلاة الصّلاة ، « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » « 2 »

--> ( 1 ) « الدّرّ المنثور » ج 5 ص 199 ، و اين روايت را با مختصر تفاوتى در لفظ در « مستدرك » ج 3 ص 158 و « اسد الغابة » ج 5 ص 521 و « مسند » احمد حنبل ج 3 ص 258 و « تفسير ابن كثير » ج 3 ص 483 و « تفسير طبرى » ج 22 ص 5 آورده است ، و در « غاية المرام » ص 289 به عنوان حديث بيست و چهارم از « سنن ابو داود » و « موطّأ » مالك از انس روايت مىكند ، و نيز در ص 291 به عنوان حديث سى و هشتم از ابن صبّاغ از جامع ترمذى روايت مىكند ، و در « ينابيع المودّة » ص 108 از انس با اختلاف در لفظ آورده و در « مطالب السئول » ص 8 آورده است و « شواهد التنزيل » ج 2 ص 48 و ص 51 و در « فصول المهمّه » ابن - صبّاع ص 8 و نيز در « شواهد التنزيل » حسكانى ج 2 ص 11 تا ص 15 از انس آورده است . ( 2 ) « الدّرّ المنثور » ج 5 ص 199 و در « كفاية الطالب » گنجى ص 377 از ابو سعيد خدرى با مختصر اختلافى در لفظ آمده و « شواهد التنزيل » ج 2 ص 50 و ص 51 .